سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

146

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مناسك منى إلى مكة ليومه ، و يجوز تأخيره إلى الغد ، ثم يأثم المتمتع إن أخره بعده في المشهور أما القارن و المفرد فيجوز لهما تأخيرهما طول ذي الحجة لا عنه . كلام در بازگشت به مكه شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : صحبت در اين مقام راجع به بازگشت حاجيان از منى به مكه است جهت انجام مراسم طوافين ( طواف حج و طواف النساء ) و سعى . مستحب است بعد از فراغ از مناسك منى هرچه زودتر در همان روز دهم خود را به مكه برسانند ، البته اگر تا فردا يعنى روز يازدهم نيز تأخير بياندازند جايز است اما از اين روز به عقب‌تر اگر بياندازند مشهور قائلند كه متمتع معصيت نموده . شارح ( ره ) مىفرماين : اما قارن و مفرد تا آخر ماه ذى الحجهه مىتوانند طواف و سعى را تأخير انداخته و در تعويق آن دو در اين ظرف هيچ عصيانى ببر آنها نيست اما از اين ماه به بعد حق تأخير ندارند . قوله : ليومه : لام به معناى ( فى ) و ضمير به ( نحر ) راجع است . قوله : و يجوز تأخيره : يعنى تأخير عود . قوله : ان اخّره بعده : ضمير [ اخّره ] به عود و [ بعده ]